Drevne civilizacije 

Misterija “Planine Tigrova” – Kompleks hramova

Naš put vodi kroz saveznu državu  Oahaka, s istoimenim glavnim gradom, kroz koji prolazimo, i skrećemo prema brdu Monte Alban koji je jako blizu ovog grada.

Ustvari to čudesno brdo je bio grad koji su Španci nazvali Monte Alban, nekada su Indijanci nazivali planinom tigrova. Posle nestanka sta-novnika tog brda, grada, čitavih četristo godina nije bio otkriven.

Ne zna se šta se desilo sa stanovnicima koji su odjednom nestali, ali se dobro zna šta je otkriveno tu i to sam imao pri-like da vidim i da se upoznam sa tim čudnim brdom, gradom.

Sve je to otkriveno tek u 20-tom veku, bolje reći otkopano. Pira-mide nalik na blistave stepenice, koje vode u unutrašnje prostore neba. Hramovi s predvorjima za hiljade Indijanaca, opservatorija, s posmatračnicom uklesanom u pećini, stadion, sa stodvadeset redova kamenih sedišta pod uglom, po razmerama nepoznatim ni iz doba Rima, ni iz doba Grčke!

Groblje sa stotinama poređanih grobova, od kojih ni jedan ne smeta drugom. Šareni mozaici, freske sa likovima, prizorima, simbolima, hijeroglifima. Svuda unaokolo skulpture, poprsja, izobličena i dostojanstvena lica, a sve to savršeno modelirano, do filigranskih detalja.

Glineni vrčevi, žrtveno posuđe plemenitih linija, urne geometriski pravilne,  sa po četiri noge, a u svakoj od njih praporac, koji zazvoni na uzbunu, ako neko hoće da ih ponese. Pa onda nakit, koji je proneo svetom glas o iskopinama na Monte Albanu, s lažnim vestima da je pronađeno dugotraženo blago Montezume, iskopano iz groba njegova naslednika, kralja Kuahtemosa.

Ogrlice od po dvadeset nizova sa po 854 matematički tačno izrezbarena članka, od zlata i dragog ka-menja. Kopča sa jahačem smrti, naušnice, kao da su izatkane od suza i trnja. Ukras za glavu, tijara, dostojna pape nad papama. Narukvice s trbušastim ornamentima.

Kopče od tirkiza, bisera, korala, od zuba jaguara, od kostiju i školjki. Zlatna maska, preko čijeg nosa i obraza je navučena dekoracija od ljudske kože!

Lepeze od perja guetzal ptice, kakve nije imala ni jedna ca-rica Vizantije, ni jedna indijska maharani, ni jedna savremena milijarderka, a ove mrtve Indijanke, te „divljakuše“ imaju ih i u grobu. I sve je to ostalo neotkriveno punih četristo godina.

Kortez je umro, ne otkrivši da na zemlji koju je prisvojio, leži basnoslovno blago, vrednije od blaga Montezume. Grad na Monte Albanu, to je bio grad bogova. Ali ko je podigao taj grad, i kada? Ko su bila plemena koja su pre dolaska Španaca ovde živela u podnožju planine tigrova, da ne kažemo Monte Albana?

loading...

Ko su bili graditelji, i arhitekte, tih paganskih katedrala? Otkuda im materijal? Od čega su mešali boje za svoje freske? Kojim oruđima su klesali? U čemo se sastojala metoda rada draguljara, proces „izgubljenog voska“? Razgleda-jući sve to, stalno su mi kroz glavu prolazile misli koje sam upravo nabrojao.

Kako objasniti da mnogi likovi na urnama podsećaju na egipatske sfinge, druge na boga Ra s ptičijim glavom, otkuda  reljefi na “Galeriji plesača“ napravljeni delom s negroidnim tipovima a delom u asirskom stilu? Sve je to nejasno i zago-netno, evo i u 20-tom veku?

Planina tigrova je ekshumirana pod vođstvom profesora Alfonsa Casoa, tog meksičkog Šliemana, dokazavši da najstariji radovi potiču iz epohe „basketmejkera“, čije je postojanje ustanovljeno prema nalazima na jugo-istoku SAD. Možda su stanovnici planine tigrova u nekoj vezi sa plemenima čija se umetnička delatnost ograničavala na pri-ka zivanje infantilnih glava, „baby face”?

Ali, kog su plemena bili stanovnici koji su pleli košare i oblikovali „baby fa-ce“? Jesu li to bili prastanovnici Amerike, Mongoli ili Eskimi, došli ovamo iz Azije, ili ljudi sa Atlantide, ili možda narod izgubljenog plemena Izraela?

Ili su to bili Olmeci, za koje znamo da su došli iz „Zemlje gume“ na obali Meksičkog zaliva, koji su se tetovirali, temena brijali, bru-sili i crnili zube, o nosevima nosili obruče, obrezivali svoje dečake, navlačeći preko svoga lica kožu oderanu s lica neprijatelja, ispovedali svoje grehe, javno se parili sa životinjama, i imali kalendare sa godinom od osamnaest meseci?

Ili su to možda bili Zapoteci, koji su došli posle Omleka, i koji još i danas nastanjuju ovaj kraj, i koji su do pre nekoliko decenija govorili samo jezik „zapotečki“?

Došli su zatim Mihteci, srušili vlast Zapoteka, a planinu tigrova su od tada pa za mno-ge generacije posle, upotrebljavali kao trđavu, kao sportsko igralište, kao zvezdarnicu, kao panteon, a pre svega kao mesto kulta.

Ali kojoj su religiji bili posvećeni ovi hramovi, ko je bio njihov bog, Totik, koga jedna pronađena statua prikazuje sa ukrašenim vratom i pojasom, sa štapom u desnoj ruci, i glavom neprijatelja u levoj ruci, koju drži za kosu? A ko su oni pokopani tamo, pokopani sa silnim bogatstvom zajedno?

Jesu li to bili plemići, ili sveštenici, sveci ili junaci, tirani ili mučenici? Šta znače oni hijeroglifi nacrtani radi obaveštenja: „3 majmuna“, „7 tirkiza“, „4 tigra“, „3 zmije“, „13 smrti“. Jesu li to imena, ili datumi rođenja, ili možda smrti?

Prema nekim znacima, Mehteci su svoje svetilište napustili pre dolaska Španaca ovde, ali se ne zna zašto. Da li zbog unutrašnjih sukoba, da li zbog sukoba sa nepokornim Zapotecima, ili zbog gladnih godina, ili zbog rasula religije, ili zbog najezde nepoznatog neprijatelja?

Ali kog, kada?

To se ne zna. Pouzdano se zna samo to da je 250 Kortezovih vojnika, godine 1522. osvojilo ovaj grad, a Indijancima se gubi trag.

Autor teksta Vitomir Vasić

Pratite nas na Facebooku:  Svet Tajni | Misterije sveta |
Pratite nas na YouTube:  Svet tajni |
Pratite nas na Tviteru:  @Svet_tajni | @Misterije_sveta |
Pratite nas na Google+  Svet tajni |

(Foto: Things to do in Oaxaca Mexico)

loading...

Related posts

Leave a Comment